Marie van den Bemd over vijf jaar in de arena: Groeien door te durven, doen én delen
Marie van den Bemd viert deze maand een bijzondere mijlpaal: ze is vijf jaar in dienst bij InTheArena. In die tijd werkte ze aan uitdagende veranderprogramma’s en zag ze de firma groeien van een kleine boutique naar een leidende speler in haar vakgebied. Ze vertelt over haar reis bij de firma en enkele van haar hoogtepunten.
Vijf jaar geleden was InTheArena nog écht boutique. Boutique-boutique, in de meest letterlijke zin van het woord. We waren met vier consultants en werkten vanuit een klein kantoortje in Amsterdam-Zuid. Een plek waar deuren soms niet meer dicht gingen. Of, als ze eenmaal dicht waren, niet meer open wilden. Verzakkingen, scheefstand, typisch Amsterdam. We lachten erom. Want belangrijker dan het kantoor was wat erbinnen gebeurde.
Als ik terugkijk op die vijf jaar, dan denk ik niet alleen aan waar we vandaan komen, maar ook steeds vaker aan een andere vraag: waar word ik nou écht warm van in mijn werk? Wat maakt dat ik na vijf jaar nog steeds met hetzelfde enthousiasme de arena instap?
Het antwoord zit niet alleen in het begeleiden van veranderingen, maar steeds meer in iets anders: in mensen laten zien hóe ze zelf verandering kunnen vormgeven. In kennis delen. In het vak overdraagbaar maken. En precies dat is iets waar je mij het komende jaar vaker over zult zien en horen.
Vandaag, vijf jaar later, ben ik de collega die er het langst werkt. En dat voelt eerlijk gezegd een beetje onwerkelijk. Niet omdat het lang voelt, maar omdat het enthousiasme nog steeds hetzelfde is. Misschien begon dat allemaal al vóór mijn eerste werkdag.
De menskant van verandering
Ik leerde Larissa – één van de twee partners – kennen op een borrel, via gezamenlijke vrienden. Zo’n avond waarvan je pas later doorhebt hoe bepalend die is geweest. We raakten aan de praat en zij vertelde over InTheArena. Over haar ambitie, haar overtuiging en haar vuur voor verandermanagement.
“Bij InTheArena leerde ik het vak door het te doen.”
Ik was direct verkocht. Niet omdat ze een functietitel noemde of een gelikt verhaal hield, maar omdat ik voelde: hier gebeurt iets echts. Hier gaat het over verandering mét mensen. Over de menselijke kant die zo vaak wordt vergeten. Over organisaties in beweging krijgen door eerst mensen serieus te nemen.
Dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Dat was toen zo, en dat is nu nog steeds zo. Ik wilde daar onderdeel van zijn. Van die organisatie, van dat werk, van die arena.
Leren en ontwikkelen
Ik begon als junior change consultant. Met een antropologische achtergrond, ervaring in de reisbranche en vooral veel nieuwsgierigheid. Verandermanagement kende ik niet als vak, maar ik kende mensen. Gedrag. Dynamiek. En de kracht van luisteren.
Bij InTheArena leerde ik het vak door het te doen. Door mee te draaien in complexe verandertrajecten, door vragen te stellen, door soms keihard tegen mezelf aan te lopen en door steeds weer terug te keren naar de kern. Wat is hier écht aan de hand? Wat is de vraag achter de vraag? Waar zit het probleem achter het probleem?
Ons motto ‘moed boven comfort’ werd al snel geen theorie meer, maar dagelijkse praktijk. In de arena stappen betekent niet kiezen voor de veilige route. Het betekent gesprekken voeren die spannend zijn, patronen benoemen die iedereen ziet maar niemand hardop uitspreekt en blijven staan als het ongemakkelijk wordt. Juist daar ontstaat beweging. Juist daar begint verandering.
Die manier van werken heeft mij gevormd. Van junior naar medior, en inmiddels naar senior consultant. Niet omdat ik alles weet, maar omdat ik durf te kijken, te voelen en te doen. Omdat ik heb geleerd dat verandering niet ontstaat door eromheen te bewegen, maar door er dwars doorheen te gaan. Samen met de mensen in de organisatie, niet voor hen.
De groei van InTheArena
In die vijf jaar heb ik InTheArena zien groeien. Van vier consultants naar een prachtige groep van zestien ijzersterke verandermanagers. Stuk voor stuk zorgvuldig gekozen, met aandacht en trots. Ik zie nieuwe collega’s binnenkomen met hetzelfde enthousiasme dat ik zelf had toen ik hier begon. Die energie, die nieuwsgierigheid, die drang om echt verschil te maken. Ik herken mezelf zó in hen.
Het is bijzonder om nu aan de andere kant te staan. Om hen te begeleiden, te spiegelen en te helpen groeien. Om hen hun eigen pad te laten bewandelen, zoals ik dat zelf de afgelopen jaren ook heb mogen doen. We groeiden niet alleen in mensen, maar ook in plekken. Van dat kleine, eigenwijze kantoortje in Zuid naar ons warme, huiselijke kantoor in De Pijp. Een plek die voelt als een woonkamer, waar je graag bent, en waar we – eerlijk is eerlijk – inmiddels alweer bijna uitgroeien.
Wat mijn werk zo bijzonder maakt, is de variatie. In de afgelopen vijf jaar heb ik een kijkje mogen nemen in heel veel verschillende keukens. Van de pensioenwereld tot de financiële sector en momenteel bij de overheid. Elke sector is anders, elke organisatie uniek. En toch zie ik telkens hetzelfde terug. Onze verandermethode werkt. Omdat we durven doen. Omdat we met onze voeten in de klei staan. Omdat we niet vanaf de zijlijn adviseren, maar midden in de arena staan.
“Er is nog zoveel te doen, zoveel te leren en zoveel te veranderen.”
Zoals Roosevelt het ooit zo treffend zei: het gaat niet om degene die langs de kant staat en commentaar levert, maar om degene die daadwerkelijk in de arena staat. Die stof en zweet voelt, die valt en weer opstaat. Dat is precies wat wij doen. Keer op keer.
Mijn ambities
De komende periode staat voor mij persoonlijk in het teken van iets waar ik al een aantal jaar naartoe werk: het vaker geven van onze vijfstappen verandermethode-training bij klanten. Dit is echt mijn ambitie. En een rol waarin InTheArena mij volledig in mijn kracht zet. Ik krijg het vertrouwen en de ruimte om dit op mijn manier verder te ontwikkelen en vaker te doen.
Ik wil organisaties niet alleen begeleiden in verandering, maar hen ook leren hoe ze het zelf kunnen. Soms is een korte opfriscursus voldoende. Soms zit de kracht juist in een meerdaags traject waarin teams onze aanpak echt eigen maken. Hands-on, met eigen casussen, oefenen in de praktijk. Zodat mensen leren hoe ze zelf veranderingen van A tot Z kunnen begeleiden, weerstand begrijpen en wegnemen, en resultaten duurzaam kunnen borgen.
Je gaat mij hier het komende jaar vaker over horen en zien. Dit is waar je mij voor mag benaderen. Dit is waar mijn energie zit.
Nog lang niet klaar
En dan de mensen van InTheArena. Mijn collega’s. Of, zoals we het zelf soms noemen, collegiale vrienden. Al begint dat onderscheid steeds vager te worden. We werken intensief samen, maar staan net zo makkelijk samen op de padelbaan, rennen halve marathons, vieren verjaardagen, gaan op wintersport en zomertripjes en duiken binnenkort met elkaar het carnavalsgedruis in. Het zegt alles over de cultuur die we met elkaar hebben opgebouwd.
Twee vrouwelijke partners aan het roer die vanaf dag één vertrouwen in mij hadden. Die durfden te zeggen: jij kunt dit vak leren. Jij mag groeien. Jij mag de arena in. Wat ben ik blij dat ik vijf jaar geleden die stap heb gezet.
Vijf jaar InTheArena voelt als een mijlpaal. Maar misschien nog wel meer als een tussenstation. Er is nog zoveel te doen, zoveel te leren en zoveel te veranderen. En als ik één ding zeker weet, dan is het dit: ik stap nog steeds met net zoveel overtuiging, nieuwsgierigheid en plezier de arena in als vijf jaar geleden. En ik ben nog lang niet klaar.
