Werkgevers verleggen HR-aandacht naar talentbehoud en het anders organiseren van werk
Op een nog altijd krappe arbeidsmarkt verschuiven HR-afdelingen hun aandacht van werven naar talentbehoud en het anders organiseren van werk. Dat blijkt uit onderzoek van Berenschot.
Waar werving en selectie bij de vorige editie van het HR-Trendonderzoek nog de op één na belangrijkste HR-prioriteit was, neemt het thema inmiddels plek drie in. Voor 2027 verwacht Berenschot zelfs dat werving en selectie buiten de top vijf zal gaan vallen.
De top drie van HR-prioriteiten voor werkgevers bestaat dit jaar uit inzetbaarheid, vitaliteit en verzuim, leren en ontwikkelen en strategische personeelsplanning. “Hoe houd je medewerkers gezond, vaardig en betrokken, en hoe zet je hun kwaliteiten strategisch in voor het werk van morgen? Daar draait het dit jaar om”, schrijven de onderzoekers in hun rapport.
Van functies naar vaardigheden
Volgens Berenschot vereist de nieuwe arbeidsmarktrealiteit een andere manier van kijken naar werk. De vraag is niet meer alleen hoe werkgevers nieuwe mensen aantrekken, maar hoe ze hun mensen gezond, vaardig en betrokken houden.
Het anders organiseren van werk, zodat het past bij de kwaliteit van de mensen die er al zijn, is ook onderdeel van de nieuwe arbeidsmarktrealiteit. En dat vraagt volgens Berenschot om een omslag van functiegericht naar vaardighedengericht organiseren.
“Veel organisaties zijn nog ingericht rond functies, functiehuizen en vaste loopbaanpaden”, zegt Francel Vos van Berenschot. “Wie alleen in functies denkt, ziet vaak niet wat mensen nog meer kunnen.”
Volgens Vos zijn daarom de volgende vragen van belang: Welke ambities heeft een organisatie? Wat moet worden gedaan om die te realiseren? Welke vaardigheden zijn daarvoor nodig? En kunnen deze beter worden benut?
“Zo verschuift strategische personeelsplanning van het kijken naar benodigde functies naar het kijken naar de vaardigheden die nodig zijn om het werk ook in de toekomst gedaan te krijgen”, geeft ze aan.
Vaardigheden van de toekomst
Uit de analyse van Berenschot blijkt dat meer dan de helft van de organisaties het plannen van benodigde vaardigheden en toekomstige competenties ziet als een cruciale doelstelling. Ook wordt duidelijk dat samenwerking de belangrijkste vaardigheid is voor toekomstbestendige medewerkers, gevolgd door technologische geletterdheid.
“Dit onderstreept de sleutelrol van mensgerichte vaardigheden”, stellen de onderzoekers.
“Ondanks het feit dat respondenten gezamenlijk meer dan 500 verschillende vaardigheden hebben genoemd, noemt ruim drie kwart samenwerken als één van de vijf belangrijkste vaardigheden voor de toekomst”, vervolgen de auteurs. “Dit laat zien dat toekomstbestendig werken zowel een sociale als een digitale component heeft.”
Ook adaptief vermogen en ontwikkelingsgerichtheid zijn belangrijke vaardigheden. Volgens Berenschot bevestigt dit dat organisaties veel waarde hechten aan medewerkers die in staat zijn om zich blijvend aan te passen en continu te blijven leren.
Belemmeringen
Tegelijkertijd laat het onderzoek zien dat organisaties geregeld belemmeringen ervaren bij de uitwerking van hun HR-prioriteiten. Wat daarbij opvalt, is dat bij het uitwerken van alle prioriteiten een gebrek aan tijd de grootste rol speelt. 
Daarna volgen onder meer onvoldoende kennis, onvoldoende draagvlak binnen de organisatie of bij de directie en in mindere mate twijfels over de strategische meerwaarde van een bepaalde prioriteit. “Dit beeld is relevant, omdat het laat zien dat de uitdaging meestal niet ligt bij het ontbreken van urgentie of belang, maar vooral in de stap van ambitie naar uitvoering”, geeft Berenschot aan.
Werkgeluk en vitaliteit
Het behoud van talent hangt in grote mate samen met het werkgeluk en de vitaliteit van medewerkers. Zo komt uit het rapport naar voren dat 85% van de organisaties hier structureel en actief mee bezig is.
Bij nadere inspectie blijkt echter dat slechts 40% van de organisaties hier maandelijks of zelfs wekelijks aandacht aan besteedt. De grootste groep organisaties (45%) houdt zich maar een paar keer per jaar bezig met het werkgeluk en de vitaliteit van haar medewerkers.
“Voor een deel van de organisaties lijkt werkgeluk en vitaliteit al redelijk ingebed in beleid en praktijk, terwijl het in andere organisaties nog vooral bestaat uit losse interventies of incidentele aandacht”, geven de onderzoekers aan. “Juist dat verschil maakt dit thema relevant: de urgentie is breed aanwezig, maar de mate van structurele verankering loopt nog uiteen.”
Voor het HR-Trendonderzoek 2026 ondervroeg Berenschot meer dan 900 HR-professionals van uiteenlopende organisaties.
