Common Eye-adviseur Rik Weeting over de kern van samenwerken
Rik Weeting werkt inmiddels ongeveer tweeënhalf jaar als samenwerkingsadviseur bij Common Eye. Wat drijft Rik, wat ziet hij als de kern van samenwerken en waar wil hij impact maken?
Voor Rik het adviesvak instapte, werkte hij jarenlang in het onderwijs als docent, coördinator, curriculumontwikkelaar, projectleider en theatermaker.
Die brede ervaring neemt hij mee in zijn werk bij Common Eye, waar hij als samenwerkingsadviseur in uiteenlopende rollen – van procesbegeleider en trainer tot gespreksleider en dagvoorzitter – onderwijsorganisaties en -netwerken ondersteunt bij strategische samenwerkingsvraagstukken.
Waarom koos je ervoor aan de slag te gaan bij Common Eye?
“Als ergens de noodzaak tot samenwerken groot is, dan is het wel in het onderwijs. Of het nu gaat om het aanpakken van het lerarentekort of het werken aan inclusief onderwijs: door samen te werken kom je verder. Maar de vraag is altijd hoe je zo’n samenwerking vormgeeft, zodat die ook in de praktijk werkt.”
“Wat ik bij Common Eye sterk vind, is dat we op alle niveaus kunnen schakelen – van strategisch tot operationeel. Samen met de opdrachtgever zoeken we naar interventies waardoor dingen daadwerkelijk in beweging komen. Het is belangrijk dat niet alleen bestuurders het goede gesprek voeren, maar ook teamleiders, docenten en, waar mogelijk, leerlingen.”
“Daarnaast krijg ik hier veel ruimte om mezelf te ontwikkelen. De afwisseling in mijn werk houdt het scherp en uitdagend: de ene dag faciliteer ik een interactieve sessie voor een grote groep, de andere dag begeleid ik een klein team rondom draagvlak en weerstand.”
Wat is volgens jou de kern van samenwerken?
“Voor een goed resultaat moet je recht doen aan de ander. Dat begint al in de kleinste vorm van samenwerking: de dialoog tussen twee mensen. Echt luisteren, je bewust zijn van de positie van de ander en je oordelen uitstellen. Dat klinkt eenvoudig, maar is het vaak niet.”
“In grotere samenwerkingen, bijvoorbeeld in netwerken of samenwerkingsverbanden, geldt hetzelfde principe. Wat verbindt ons? Wat is de gedeelde opgave en de gezamenlijke ambitie? Het gaat om het creëren van een gezamenlijk narratief. Daarin kan en wil ik graag een rol spelen.”
Waar liggen volgens jou de grootste uitdagingen in samenwerkingen?
“De grootste uitdaging is goed luisteren. We luisteren helaas vaak op basis van aannames. Het vraagt tijd en aandacht om werkelijk het perspectief van de ander in te nemen. Terug naar de basis: wat zegt de ander nu eigenlijk?”
“Wat ik in het onderwijs soms zie, is dat financiële prikkels – bijvoorbeeld subsidies – met de beste bedoelingen de ontwikkeling van een samenwerking juist kunnen belemmeren. Dan raakt de maatschappelijke opgave uit beeld.”
“Mijn advies is om die opgave altijd centraal te stellen. Zorg voor een gedeeld beeld van het werkelijke vraagstuk. Mobiliseer wat energie geeft, wat kansrijk is, en breng bestaande activiteiten met elkaar in samenhang. Koester wat er al is, want dat vormt het bindweefsel van de samenwerking.”
Waar ben je trots op in je werk?
“Als ik na een serie gesprekken, waarin ik vooral heb geluisterd op verschillende niveaus binnen één of meerdere organisaties, een stuk kan schrijven waarin iedereen zich herkent – waar mensen zich echt gehoord voelen. Dat is voor mij een belangrijke basis voor een volgende stap in de samenwerking.”
“Het geeft veel voldoening als woorden precies raken wat er leeft. Als mensen zich herkennen in het verhaal en voelen: dit klopt, dit zijn wij.”
Tot slot, wat maakt jouw rol als samenwerkingsadviseur bijzonder?
“Mijn achtergrond helpt me om verschillende perspectieven te verbinden. Ik heb zelf in veel rollen gewerkt en weet hoe verschillend belangen en belevingen kunnen zijn binnen organisaties.”
“Juist door ruimte te maken voor al die stemmen – van bestuur tot werkvloer – ontstaat er beweging. Samenwerken gaat niet over het snel eens worden, maar over het zorgvuldig bouwen aan vertrouwen en gezamenlijk begrip.”
