Britse financiële sector verliest tot 75.000 banen door Brexodus

21 augustus 2017 Consultancy.nl

De Britse financiële sector kan tot wel 75.000 banen, waaronder 40.000 bij investeringsbanken, kwijtraken aan het buitenland indien een harde Brexit realiteit wordt. Deze grootscheepse uittocht – ofwel ‘Brexodus’ – levert een flinke strop voor de overheid van het Verenigd Koninkrijk, die £10 miljard aan belastinginkomsten dreigt mis te lopen. 

De financiële sector levert een belangrijke bijdrage aan de Britse economie. In 2016 was de bredere sector – waar naast banken ook verzekeraars, vermogensbeheerders, financiële toezichthouders en FinTech-spelers deel van uitmaken – goed voor een bruto toegevoegde waarde van ruim £124 miljard, oftewel 7,2% van de totale bruto toegevoegde waarde die werd gegenereerd in de Britse economie. De export van financiële diensten levert de UK bovendien een handelsoverschot op van zo’n £58 miljard. 

De aanstaande Brexit wordt door velen gezien als een grote bedreiging voor de sector. De gevolgen van de keuze van de Britten om de Europese Unie te verlaten zijn nog lang niet volledig te overzien, maar er zijn oplopende schattingen ten aanzien van het aantal mensen en bedrijven dat de UK zal verlaten vanwege de Brexit. De nieuwste groep die onder de mogelijke deelnemers aan deze zogenaamde Brexodus wordt geschaard, is die van de financiële dienstverleners. 

The CityUK, de belangrijkste lobbygroep binnen de financiële branche, zet alle zeilen bij om de schade te beperken. Dit terwijl enkele grote banken, waaronder Citigroup, Bank of America, Morgan Stanley en het Britse Barclays, al hebben aangekondigd zich te zullen gaan vestigen op het Europese vasteland, waarbij Frankfurt zich voorlopig ontpopt heeft als de populairste bestemming. In een poging meer inzicht te krijgen in de langetermijneffecten, heeft The CityUK adviesbureau Oliver Wyman benaderd om onderzoek te doen naar de mogelijke gevolgen van de Brexit op het gebied van arbeidsmigratie.Spectrum van mogelijke uitkomsten Brexit-onderhandelingen

De uitkomsten van het onderzoek voorspellen niet veel goeds voor de Britten. Het adviesbureau verwacht dat mogelijk 75.000 banen zullen verdwijnen uit de UK, indien bedrijven binnen de financiële sector het recht verliezen om hun diensten vrij af te zetten in Europa. De schatting is daarmee wel gebaseerd op een zogenaamd ‘low access scenario’ dat realiteit zou worden in het geval van een ‘harde’ Brexit. Bij een ‘harde’ Brexit wordt de toegang tot de EU-markt voor Britse bedrijven veel beperkter dan nu het geval is.

Verschillende scenario’s

Een dergelijk scenario oogt momenteel echter niet onwaarschijnlijk. Minister-president Theresa May lijkt vooralsnog niet bereid tot de concessies die de EU verbindt aan een ‘single market’-lidmaatschap, waarmee er nog altijd vrije doorgang van goederen en diensten zou zijn. Deze houding kan de export van financiële diensten en de daaraan gerelateerde professionele diensten een stuk lastiger maken, terwijl het tegelijkertijd de winstgevendheid ervan flink doet afnemen. 

Er bestaan verschillende best- en worst-case-scenario’s, die afhankelijk zijn van de mate van toegang die het Britse financiële dienstverleningsecosysteem zal hebben tot de Europese markt nadat de Brexit-onderhandelingen in 2019 zijn afgerond. In het scenario waarin deze toegang het ruimst blijft, wordt de UK na de Brexit ten aanzien van een grote verscheidenheid aan Europese wetgeving nog altijd hetzelfde behandeld als EU-lidstaten. 

Aan de andere kant van het spectrum zou het scenario met de meest beperkte toegang een situatie opleveren waarin de UK zich in relatie tot de EU in een zogenaamde ‘derde lands-positie’ zou manoeuvreren. Dan zou het land geen bijzondere status meer hebben ten opzichte van de EU en zich in dezelfde positie bevinden als landen die er nooit deel van uitmaakten. Er zouden daarmee significante restricties gelden voor de activiteiten die Britse financiële dienstverleners ontplooien binnen de EU. 

Tussen deze twee uitersten bevindt zich een complex web van onderling verbonden wetten en regels, waarvan sommige voorzien in het verlenen van regulatieve equivalentie en sommige niet. Indien toegekend, kunnen deze gebieden van juridische en regulatieve equivalentie in de UK gevestigde bedrijven ten aanzien van bepaalde produceten en activiteiten toegang verschaffen tot klanten uit de EU. Hoe vijandiger de Brexit echter verloopt, hoe onwaarschijnlijker het zal zijn dat deze voorzieningen toegankelijk zullen zijn voor Britse bedrijven. 

Kwantificatie van de gevolgen van high access en low access scenario

Directe en indirecte schade

Terwijl deals met ruime toegang nog steeds impact zullen hebben op de branche, is de schade hiervan verwaarloosbaar in vergelijking met het hardst denkbare scenario. In dit scenario met de minste toegang, zal de directe impact op bedrijven waarschijnlijk zorgen voor een winstverlies van zo’n £18 tot £20 miljard en 35.000 verdwijnende banen in de Britse financiële dienstverleningssector. Ondertussen kan het domino-effect op het ecosysteem erin resulteren dat de UK ook andere activiteiten kwijtraakt en zo nog eens £14 tot £18 miljard aan omzet verliest. Hier bovenop komt dus ook nog een totaal banenverlies van maar liefst 75.000, waarvan 40.000 banen bij investeringsbanken. Dit verlies van banen zorgt er naar verwachting voor dat het land jaarlijks £10 miljard aan belastinginkomsten zal mislopen.

Oliver Wymann staat niet alleen in het voorspellen van een banken-exodus. Eerder stelde KPMG al dat de Brexit schade zou berokkenen aan de fiscale concurrentiepositie van de UK. The Centre for London schat daarnaast in dan door de Brexit tot wel 70.000 functies kunnen verdwijnen uit Londen, terwijl Big Four-adviesbureau EY vorig jaar voorspelde dat er zelfs 83.000 banen verloren zouden kunnen gaan. Daarnaast tonen CFO’s binnen het Britse bedrijfsleven zich in toenemende mate bezorgd: uit onderzoek van Deloitte komt naar voren dat organisaties de Brexit beschouwen als de grootste bedreiging voor hun winstgevendheid de komende jaren.

Volgens Matt Austen, UK Head of Financial Services bij Oliver Wyman, zullen de voorspelde ontwikkelingen eerder op de korte dan op de lange termijn plaatsvinden, aangezien bedrijven niet stil kunnen blijven zitten zo lang de onderhandelingen tussen de UK en de EU blijven voortduren. “De banken werken aan ‘no regret’-stappen, die hen van meer opties voorzien maar niet erg duur zijn om uit te voeren of terug te draaien”, zegt Austen. “Als je mensen wilt verhuizen vóór maart 2019, kun je je realistisch gezien maximaal veroorloven te wachten tot de volgende zomer en misschien niet eens zo lang”, besluit hij.

Nieuws

Meer nieuws over