Van zelfstandig ondernemerschap naar consultancy bij Turner

29 juni 2017 Consultancy.nl

In februari trad Liselotte van Steenis in dienst bij Turner, waar ze actief is als consultant binnen het onderwijsdomein. De komende maanden gaat Van Steenis in een serie blogs uitweiden over haar start bij Turner, de stap van zelfstandig ondernemerschap naar consultancy, haar projectwerkzaamheden en work-life balans binnen de branche. Vandaag: het sollicitatietraject en liefde op het eerste gezicht. 

“Waaaa waarom ga ik hier überhaupt naartoe?!” schreeuw ik kwaad en licht paniekerig in mijn telefoon als ik bij afslag Leusden rijd. Ik bel met mijn vriend die me geduldig gerust probeert te stellen: “Ah joh, ga gewoon een praatje maken. Als je het niets vindt hoeft het toch niet? Kan nooit kwaad.” True that. Ik negeer de alarmbellen in mijn onderbuik en haal ik nog een paar keer diep adem voordat ik de met bomen omringde oprijlaan van Turner oprijd en het landhuis ‘De Boom’ betreed, op weg naar mijn 2e kennismakingsgesprek.

Ik was helemaal niet op zoek naar een nieuwe baan. Ik werkte 2,5 jaar als zelfstandig ondernemer in organisatieadvieswerk. Ik deed leuke opdrachten, had leuke klanten, het merendeel fijn op de fiets in Amsterdam. Dus wat bracht me in hemelsnaam bij dit consultancybureau, aan de andere kant van het land?

Van zelfstandig ondernemerschap naar consultancy bij Turner

Het antwoord op die vraag valt niet in één zin te vatten. Wel in de glimlach van oor-tot-oor die op mijn gezicht vastgelijmd zat in de autorit terug naar Amsterdam. Het was wéér bevestigd: wat een leuke mensen! Wat een mooi kantoor! Wat een goed gesprek! “Kan nooit kwaad” had mijn vriend me gerustgesteld… is dat waar?

Liefde op het eerste gezicht

Het begon zoals elke onschuldige liefde begint. Ik vergezelde een voormalig opdrachtgever naar het Turner Zomerevenement en raakte daar stante pede gecharmeerd van de open en relaxte manier waarop Turners hun klanten en met elkaar omgingen. Dan de inhoudelijke expertise waarmee ze zich op originele eigen wijze profileerden: mijn interesse was gewekt. Op de borrel na afloop volgden gesprekken die leidde tot wat e-mailen, en zo trof ik mezelf dus een maand later, tierend en vloekend, in de auto op weg naar een veel te leuk kennismakingsgesprek in Leusden… Het kwaad was geschied.

Wie herkent ze niet: de verdoemde signalen van een opkomende verliefdheid in ontkenningsfase. Terwijl de glimlach er aan de buitenkant niet af te beitelen viel ging mijn hoofd onophoudelijk tegen mijn hart tekeer: ik zou toch niet de vrijheid van mijn eigen onderneming verruilen voor een dienstverband? “Maar ik wil helemaal geen vaste relatie!”.

Zoals het een goede consultant met analytisch hoofd betaamt heb ik de hele toolkit eraan gewijd me van de keuze te weerhouden. Lijstjes van Pro’s & Con’s, een SWOT-analyse, BCG-matrices… Desnoods ontwikkelde ik zelf een framework met fancy titel wat dan wél de genoodzaakte uitkomst zou brengen (het heet “Het Vakantiedagen-Framework”, beschikbaar op aanvraag). Als laatste overtuigingspoging prikte ik op de wereldkaart een vlag op alle vakantiebestemmingen waar ik nu zonder toestemming naartoe zou kunnen vertrekken maar anders straks als loonslaaf schraal vakantiedagen voor zou moeten aanvragen…

Tevergeefs. Het hielp niet meer. Ik was al overstag.

 Quote Liselotte van Steenis

Mijn innerlijk kompas met de kernwaardes “leren en plezier” brachten me steeds terug bij Turner. Kijk, het is leuk als het goed gaat met je business, maar nóg leuker als je de overwinning kan delen. En ja, ik leerde veel van opdrachten bij klanten, het runnen van een eigen bedrijf of trainingen die ik voor mezelf organiseerde, maar ik mistte reflectie met en feedback van collega’s en de scherpe focus. Met een groep ambitieuze, leuke mensen (écht) resultaat neerzetten, de passie van het vak delen en een leeromgeving voor elkaar creëren is wat Turner me liet zien. Ik besloot de bindingsangst vaarwel te zeggen en in het diepe te springen…. 

Dus daar reed ik weer, recent, over de prachtige oprijlaan van Turner. Geen hysterische belletjes naar m’n vriend die ochtend, maar een heerlijke zin om aan een nieuwe uitdaging te beginnen. Ik kreeg een warm ontvangst met de oprechte spontaniteit zoals ik die van Turner gewend was; met bloemen, ontmoeten van nieuwe collega’s, mooie laptop, gezellige lunch en een rondleiding over het landgoed.

“Het is maar werk hoor, geen huwelijk” drukte mijn omgeving me bemoedigend op het hart. Maar daar was ik het gevoelsmatig toch niet helemaal mee eens toen ik m’n contract ondertekende. En zo is dat nog steeds: zoals het een goed huwelijk betaamd geniet ik nu uitermate van de roze-wolk-honeymoon-weken. Alles is leuk, interessant, gaaf en cool. En ik heb overal onuitputtelijke interesse en energie voor. Hoe lang dat zo blijft? Wat Turner, aka nieuwe liefde, en ik samen voor avonturen gaan beleven? In voor- en tegenspoed? Tot de dood ons scheidt? Daarover ga ik de komende maanden verslag doen in een serie blogposts. 

Maar één ding kan ik je wel alvast verklappen: “Gewoon kennismaken, kan nooit kwaad”?! Daar trap ik niet meer in. Terug thuis van de eerste dag bij Turner keek ik mijn vriend aan… Pas toen begreep ik waar en van wie ik dat zinnetje anderhalf jaar eerder ook al had gehoord…

Nieuws

Meer nieuws over