SiRM: Nog veel knelpunten in acute GGZ markt

10 maart 2015 Consultancy.nl

Hoewel de acute geestelijke gezondheidszorg (GGZ) keten in de afgelopen jaren verbeterd lijkt, maken betrokken partijen in de keten nog melding van een groot aantal knelpunten. Dit blijkt uit een onderzoek van SiRM in opdracht van het ministerie van VWS.

De GGZ markt is volop in beweging. Afgelopen jaren zijn onder andere flinke bezuinigingen geweest op zorguitgaven en zijn onzekerheden toegenomen door decentralisatie van de zorg naar lokale overheden. Een ander onderdeel van toegenomen onzekerheid is dat patiënten die minder zorg nodig hebben vaker thuis worden behandeld in plaats van in een GGZ-instelling. De acute geestelijke gezondheidszorgketen – patiënten die direct (medisch) ingrijpen vereisen – lijkt te zijn verbeterd de afgelopen jaren. Wel ondervinden veel betrokken partijen nog belangrijke knelpunten, die moeten worden weggenomen.

SiRM Nog veel knelpunten in acute GGZ markt

Onderzoek naar acute GGZ
Voorgaande bleek uit recent onderzoek van SiRM, een strategisch adviesbureau voor overheid gestuurde markten. Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn & Sport (VWS) had de hulp van het in Den Haag gevestigde bureau ingeschakeld om de situatie van de sector in kaart te brengen en advies uit te brengen ter verbetering. SiRM maakte op basis van een literatuurstudie en een reeks interviews met een groot aantal ketenpartijen en stakeholders een analyse van de knelpunten die worden ervaren.

Onzekerheid, de-escaleren en lange wachttijd
In totaal werden in het onderzoeksrapport twintig belangrijke knelpunten onderscheiden in de gehele acute GGZ-keten. Op basis van een systematiek voor prioritering is bepaald dat de volgende 8 knelpunten de hoogste prioriteit hebben: handelingsverlegenheid, crisisdefinitie, verantwoordelijkheid overdrachtsmomenten, vervoer door politie, ambulancepersoneel de-escaleert onvoldoende, eerste opvang en wachttijd op en financiering van crisisdiensten. Een belangrijk knelpunt is dus vaak de onzekerheid omtrent incidenten die acuut (medisch) ingrijpen vereisen. Zo kunnen omstanders handelingsverlegen zijn omdat zij niet weten hoe ze bij een incident moeten handelen, is het soms onduidelijk wanneer een incident een crisis betaamt waarbij crisisdiensten moeten uitrukken en is te vaak onduidelijk wie verantwoordelijk is voor het opvangen en zorg bieden aan een acute GGZ-patiënt.

Handelingsverlegenheid

Ambulancepersoneel is niet altijd even goed in staat om patiënten te kalmeren zonder het gebruik van sedatie of kalmerende middelen, terwijl dit negatieve effecten kan hebben voor de patiënt. Ook vervoer door de politie en tijdelijke opvang in een politiecel zijn niet bevorderlijk voor het welzijn van de patiënt. Daarbij laten crisisdiensten vaak te lang op zich wachten, volgens verwijzers. De norm van binnen 2 uur ter plaatse zijn in 80% van de gevallen wordt door veel betrokken partijen als te ruim ervaren. Bovendien is niet duidelijk hoe vaak aan die norm wordt voldaan, doordat meting vaak ontbreekt.

SiRM bracht in zijn rapport advies over hoe de knelpunten het beste kunnen worden aangepakt. Het Haagse bureau raadde de acute GGZ-sector aan om rollen en verantwoordelijkheden omtrent een crisis beter te formuleren, betere afspraken te maken over de kwaliteit van de acute zorg en meer te registreren en te analyseren wat betreft kosten en het aantal incidenten. Ook dient de branche op nationaal en regionaal niveau te werken aan oplossingen – waarbij voldoende aandacht besteed moet worden aan voorbeelden van best practice.

Nieuws

Meer nieuws over